Zanti.nl

Als het internet gelijk heeft, is het vandaag Nationale Gedichtendag. Dit is het mooiste gedicht dat ik ken. Het is van Toon Hermans. blijf lezen »

Zondagavond. Op Amsterdam Centraal stapte ik in de tram. Het was het begin van de herfst, zo’n avond waarop je je plotseling weer herinnert dat het ’s avonds donker wordt. Een grijs, langzaam zichzelf voortduwend wolkendek hing boven de stad. Langzaam won het aan duisternis, elk half uur kwam er een tintje bij. De tint van dit half uur was grauw, maar mooi grauw. Een waardig sterfbed voor de zomer, mocht u het graag zo getypeerd zien. blijf lezen »

Vandaag twee jaar geleden ging Martin Bril dood. Ik zou nu kunnen zeggen dat ik toen al wist dat we een groot schrijver verloren waren, maar zo was het niet. Pas daarna ben ik al zijn boeken gaan lezen. Hij zou het deze week over Rokjesdag hebben gehad. Waarschijnlijk op dinsdag, Rokjesdag viel bij voorkeur op een dinsdag. Bril was op zijn mooist als hij het leven beschreef, het kleine groot en het grote klein, en het dan samenvatte in één woord, concluderend, maar tegelijkertijd relativerend wat hij net had gezien – want het is, uiteindelijk, allemaal maar vergankelijk.
Enfin.

Artikel op Boekensalon.nl: Gecontracteerd worden door een grote literaire uitgeverij (De Arbeiderspers) en direct een ‘two-book-deal’ aangeboden krijgen: het gebeurt niet iedere aanstaande debutant. Het overkwam wel Peter Zantingh (27). Zijn eerste roman, met de werktitel Een uur en achttien minuten, is in wording. Daarnaast houdt hij een eigen blog bij, werkt hij mee aan diverse andere websites (onder andere de wielrenblog Het is koers) en schrijft hij recensies voor 8Weekly. blijf lezen »

Vanaf morgen begin ik op dit weblog met ‘honderd keer honderd’, waarvoor ik elke dag precies honderd woorden schrijf over een dierbaar album. Omdat 2010 nog honderd dagen heeft en om de kracht van muziek te kunnen vangen in woorden. Niet over een intro of een bruggetje, maar over herinneringen. Stukjes leven die verstopt zitten tussen dat intro en dat bruggetje. Je kunt de dagelijkse stukjes hier lezen, of in het menu onder ’100 x 100′. Ik hoop dat ik het volhoud.

In Zuilen loopt een Marokkaanse moeder naar buiten om de vuilnis op de natgeregende straat te zetten. Het is maart, vrijdagmiddag, rond half zes. Haar twee zoontjes voetballen op de smalle stoep voor de deur. Bij allebei is de lege ruimte achter hun benen het doel. Geen doelpalen, geen net, alleen verbeelding. Loopt een van de jongetjes achteruit, dan schuift het doel mee. Het is 6-6 en het is spannend. blijf lezen »

Wie in Kanaleneiland woont, kon lopend naar het Bevrijdingsfestival. Een mooiere manier om de vrijheid te ontmoeten, zo vlak voor je deur of onder je balkon, verzin je niet snel. Mensen kwamen van alle kanten, over alle zebrapaden en door alle ingangen van Park Transwijk, naar het grote grasveld in het midden. Aan het eind van de ochtend kon Utrecht tevreden om zich heen kijken. Haar bewoners zochten elkaar op en zouden samen drinken en dansen.
blijf lezen »

Ik hoorde haar zachtjes snikken aan de andere kant van de lijn. Ze was zenuwachtig, zei ze. Ik vroeg haar waarom, want ze belde voor haar uitvaartverzekering, had alleen wat vragen en die kon ik vast wel beantwoorden. Maar mevrouw Veen was alleen, verdrietig en 78 jaar oud. Na jaren van rouw en moeizame verwerking lag dit plotseling voor haar op tafel. Bedragen in guldens op vergeeld papier. En daar werd ze zenuwachtig van. blijf lezen »

Er is misschien geen betere plek om te lezen dan in de trein. Tijdens lange treinreizen heb ik er volop de tijd voor, terwijl de muziek op mijn oren en het langsglijdende Nederlandse landschap een mooi decor vormen voor bij het verhaal. Maar dit keer lukt dat niet. Op Amsterdam Amstel stapt er een man in die naast mij gaat zitten en vrijwel direct hardop begint te praten. blijf lezen »

Een jaar geleden deed Henk van Ulsen in deze Delta Lloyd-commercial optimistische en gevatte voorspellingen voor 2009. De spot was onderdeel van een campagne die sympathiek was door de beelden, de muziek en de spitsvondige teksten, maar vooral door de stem van de voice-over. Het werd echter het jaar waarin die stem zou overlijden. blijf lezen »