Zanti.nl

Ik hield mijn handen alvast omhoog, zodat het makkelijker werd mij op te tillen. Uit de mouwen van mijn winterjasje bungelden wanten aan een touwtje, om te voorkomen dat ik ze verloor. Mijn vader pakte me op en zette me achterop zijn fiets, tussen de boodschappen die uit de fietstas staken. Melk, mandarijnen, soep. Stokbrood. Het was 1990 en ik had me nog nooit geschoren. blijf lezen »

Ik schudde mijn trainer de hand. Maakte even een praatje met hem. Hij was al enige weken bezig met de voorbereiding op het nieuwe seizoen, ik was er nu voor het eerst. En niet om me alsnog bij de selectie aan te sluiten, zoals ik vele seizoenen gedaan heb. Ik was er om mijn pak, trainingspak en tas in te leveren. Ik woon en studeer inmiddels 100 kilometer van de club waar ik sinds mijn achtste voetbal en kan het niet meer opbrengen om minimaal eens per week te komen trainen. Maar die goede redenen was ik even vergeten. blijf lezen »

In gebrekkig Engels, onwennig met de situatie, legt de Noorse Hanne Hukkelberg ons uit wat er gebeuren gaat. Ze heeft, voordat ze aan haar optreden in Paradiso begon, te horen gekregen dat ze om 20:00 stil moet zijn. Dan zijn Nederlanders twee minuten stil. ‘Iedereen? En weet iedereen dat?’ ‘Ja, dat weten ze. Dus jullie moeten ook stil zijn’. blijf lezen »