Zanti.nl

Ze kwamen de coupé binnen toen die al aardig vol was, maar tegenover mij waren nog twee plekken vrij. De jongen, zo’n vijfentwintig jaar oud, ging zijn moeder voor. Behulpzaam hield hij de schuifdeur voor haar open. Hij liet haar weten dat ze naar voren kon stappen. Als eerst kwam de stok, een witte met twee rode streepjes een paar centimeter van elkaar, en toen stapten haar voeten naar binnen. blijf lezen »

Vanmorgen stond ik op Utrecht Centraal vlak achter een groepje schoolmeisjes te wachten op de trein. Toen die het station kwam binnenrijden, schrokken ze een beetje. Er stonden allemaal mensen in het gangpad! Hoe konden ze daar nog bij? Ze werden er een beetje nerveus van. blijf lezen »

“Mijn moeder heeft darmkanker”, zegt hij. Hij is de hele dag in het ziekenhuis geweest en zit er nu helemaal doorheen. Hij wilde alleen even zijn broer bellen hoe het vandaag gegaan was. En hij heeft niet zo’n moderne telefoon waar anderen tegenwoordig mee rondlopen, dus moest hij wel wat harder praten. “Mag ik vragen waarom u mij vroeg zachter te zijn?” blijf lezen »

Volgende maand vindt er een muziek- en kunstfestival plaats in Rotterdam. Het staat bekend om de eigenzinnigheid en het gastvrije karakter. Vandaag ging ik er alvast naartoe om de festivaldirecteur te interviewen. We hadden afgesproken bij Lebkov, een eetcafeetje vlakbij het station. blijf lezen »

Er is misschien geen betere plek om te lezen dan in de trein. Tijdens lange treinreizen heb ik er volop de tijd voor, terwijl de muziek op mijn oren en het langsglijdende Nederlandse landschap een mooi decor vormen voor bij het verhaal. Maar dit keer lukt dat niet. Op Amsterdam Amstel stapt er een man in die naast mij gaat zitten en vrijwel direct hardop begint te praten. blijf lezen »