Zanti.nl

Aan het begin van de lente zat ik op een zaterdag te lunchen in de La Place in Utrecht. Het was koud, een graad of zes. Buiten, op het dakterras, stond een man in z’n eentje over de stad uit te kijken. Hij liet zijn ogen van links naar rechts gaan: de Neudeflat, de Domtoren, in de verte Galgenwaard en de Uithof. Hij tuurde en rookte een sigaret. blijf lezen »

Het was de eerste warme dag van het jaar. De Utrechtse straten waren bedekt met kleedjes, belijnd met kraampjes. Er schuifelden mensen langs, ze pakten iets op, wogen het geringschattend op de hand, vroegen ‘wat kost dit?’, legden het weer weg, liepen verder. In de lucht hing de geur van barbecue en patat, aan de muren hingen beeltenissen van Beatrix, roodwitblauwe vlaggen, grote oranje zeilen als spandoeken. Uit de ramen hingen studenten die harde dancemuziek over straat strooiden. blijf lezen »

Precies tegenover ons werd een huis ontruimd, een appartement op de eerste verdieping. Eerder op de dag, ‘s ochtends, hadden twee agenten er aangebeld, maar er deed niemand open. Bij de buren wel. blijf lezen »

Ik zag vandaag in de Utrechtse wijk Tuindorp een Nederlandse vlag uithangen. Gek, dacht ik, want er is vandaag helemaal niets bijzonders. blijf lezen »

Ik hoorde ze voor het eerst toen ik op maandag achter mijn bureau ging zitten. Ik stond op, boog voorover en keek naar links. Drie mannen, alle drie in een oranje hesje. Ze haalden de tegels uit de stoep aan de overkant van de straat. In het gat dat ontstond lieten ze voorzichtig een dikke, groene kabel afdalen, alsof het een uitvaart was. Daarna ging alles weer terug. blijf lezen »

Een auto remde plotseling. Een mannenstem riep in paniek een meisjesnaam. ‘Marthe!’ blijf lezen »

Op Utrecht Centraal stond vanmiddag rond half zes, in de drukte van de avondspits, een man met een oranje broek, oranje bretels en een enorme trommel om zijn nek. Hij was alleen. blijf lezen »

Een paar meter achter me ging een deur open. De overbuurvrouw stapte naar buiten. Ik zat op mijn hurken naast mijn ondersteboven gekeerde fiets en keek op. Ik had het zwarte dopje van mijn ventiel zorgvuldig naast me op de stoep gezet – je moet altijd goed opletten waar je die kleine krengen laat. Het regende. Of ik misschien wist wie er dood was, vroeg de buurvrouw. blijf lezen »

Laatst zag ik hoe een man bij een flat een rij oranje vlaggetjes lostrok van zijn balkon. Het was een treurig beeld, als na een verjaardagsfeestje waar niemand voor op was komen dagen. Met geduld, of misschien was het tegenzin, haalde hij het lint binnen en legde de driehoekjes in zijn hand op elkaar. blijf lezen »

Utrecht op Koninginnedag. Of eigenlijk de avond voor Koninginnedag – maar er is weinig verschil tussen de twee. Rond de Plompetorengracht concentreert zich de vrijmarkt. Mannen met buikjes slenteren ongeïnteresseerd langs de kraampjes, een blikje bier in de hand. Vrouwen met oranje cowboyhoeden lachen hard en schel het straatbeeld in tweeën. blijf lezen »